Την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου το μεσημέρι, 15 εργαζόμενοι (θεραπευτικό και νοσηλευτικό προσωπικό) ενημερώθηκαν ότι τη Δευτέρα 12 του μήνα πρέπει να βρίσκονται σε άλλες δομές του ΕΟΠΑΕ. Με 2-3 εξαιρέσεις, πρόκειται για εργαζόμενους που δεν είχαν ζητήσει και δεν επιθυμούσαν τη μετακίνησή τους.
Οι μετακινήσεις έγιναν με τον προσφιλή τρόπο του Προέδρου του ΕΟΠΑΕ κ. Αθανάσιου Θεοχάρη: Χωρίς καμιά επιστημονική ή διοικητική τεκμηρίωση, χωρίς να έχουν ενημερωθεί ούτε οι ίδιοι, ούτε οι προϊστάμενοι των Μονάδων, ούτε καν οι αρμόδιες Διευθύνσεις. Χωρίς πρόβλεψη να παραδώσουν ομαλά σε άλλους τα καθήκοντά τους, με μια μέρα περιθώριο να αποχαιρετίσουν τους θεραπευόμενους.
Με την τακτική αυτή, δεν πλήττονται μόνο οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, που αντιμετωπίζονται σαν αντικείμενα χωρίς φωνή και δικαιώματα. Πλήττονται οι ίδιοι οι άνθρωποι που είναι σε διαδικασία απεξάρτησης, οι οποίοι ξαφνικά μαθαίνουν ότι διακόπηκε η σχέση με τον θεραπευτή τους, γεγονός εγκληματικά επιβαρυντικό για τη θεραπευτική τους πορεία. Πλήττονται δηλαδή τα δικαιώματα των θεραπευομένων, τα οποία η Διοίκηση του ΕΟΠΑΕ συχνά επικαλείται για να τα χρησιμοποιήσει «εργαλειακά» εναντίον των εργαζομένων στην Απεξάρτηση.
Στις τελευταίες μετακινήσεις αποτυπώνονται τέσσερις ιδιαίτερες στοχεύσεις της Διοίκησης του ΕΟΠΑΕ:
- Πλήττεται ιδιαίτερα η Κοινωνική Επανένταξη, αφού μένει με αρκετά έμπειρα στελέχη λιγότερα. Η Επανένταξη αντιμετωπίζεται γενικότερα από τον ΕΟΠΑΕ περισσότερο σαν μία δευτερεύουσα «υποστηρικτική» υπηρεσία σχετιζόμενη με την προσωρινή στέγαση και καθόλου ως μια σημαντική φάση της θεραπευτικής διαδικασίας. Το πλήγμα αυτό αποτελεί μια ακόμα πλευρά της προσπάθειας να αποσαθρωθούν οι δομές ψυχοκοινωνικής προσέγγισης, σε μια εποχή που η κοινωνία τις χρειάζεται περισσότερο από ποτέ.
- Οι ειδικοί θεραπευτές, ένας σημαντικός θεσμός για το δημόσιο σύστημα απεξάρτησης, αντιμετωπίζονται σαν κατώτερο βοηθητικό προσωπικό, ικανό μόνο για τη «λάντζα», τόσο στις Μονάδες Μείωσης Βλάβης όσο και στις Θεραπευτικές Μονάδες. Η αντιμετώπιση αυτή είναι ακραία προβληματική, τόσο για αυτή την κατηγορία εργαζομένων, όσο και για την ίδια τη θεραπεία των ανθρώπων που την έχουν ανάγκη.
- Οι Μονάδες του πρώην 18 Άνω δεν είχαν μπει ως τώρα στο στόχαστρο με εκδικητικές μετακινήσεις όπως αυτές που αντιμετώπισαν οι εργαζόμενοι στο πρώην ΚΕΘΕΑ. Είχαν όμως πληγεί, τόσο λόγω της ίδιας της φύσης του ΕΟΠΑΕ, όσο και από το γεγονός ότι οι μισοί εργαζόμενοι δεν είχαν ακολουθήσει στον νέο Οργανισμό παραμένοντας στο ΨΝΑ, με αποτέλεσμα αρκετές Μονάδες του 18 Άνω να κλείσουν. Τώρα, όσοι δέχτηκαν να ακολουθήσουν στον ΕΟΠΑΕ, πειθόμενοι από «δακρύβρεχτες» επιστολές ότι θα συνεχίσουν να κάνουν τη δουλειά τους και να στηρίζουν τους θεραπευόμενους στο 18 Άνω, αντιμετωπίζονται κι αυτοί ως αναλώσιμοι και μεταφέρονται εν μία νυκτί σε άλλες δομές.
- Αρκετοί εργαζόμενοι μεταφέρονται σε Θεραπευτικές Κοινότητες του πρώην ΚΕΘΕΑ, όχι για να παρέχουν θεραπευτικό έργο αλλά για να κάνουν βάρδιες φύλαξης, παρά το γεγονός ότι το μέτρο των κυλιόμενων βαρδιών στις Θ.Κ. στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης και έχει συναντήσει πληθώρα ενστάσεων, τόσο από τους εργαζόμενους όσο και από τοπικές Επιθεωρήσεις Εργασίας, τεχνικούς ασφαλείας, επιστημονικές ενώσεις και την Παγκόσμια Ομοσπονδία Θεραπευτικών Κοινοτήτων.
Στους υπό μετακίνηση εργαζόμενους συμπεριλαμβάνονται: ο συντονιστής τριών ξενώνων του πρώην 18 Άνω, το εμπειρότερο στέλεχος της Μονάδας Επανένταξης του Πειραιά με θεραπευτική ευθύνη για τρεις ομάδες και δεκάδες θεραπευόμενους, στέλεχος της δομής του πρώην ΚΕΘΕΑ στις φυλακές Κορυδαλλού με ανάλογες ευθύνες, όπως και μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του ΕΟΠΑΕ. Αποδυναμώνονται, ακόμα, δομές εκτός Αττικής (Λάρισα, Καλαμάτα).
Ζητάμε να ανακληθούν άμεσα και να επανεξεταστούν οι αναιτιολόγητες μετακινήσεις. Να σταματήσει ο ΕΟΠΑΕ να υποτιμά και να απαξιώνει τη θεραπευτική διαδικασία προς όφελος διοικητικών χειρισμών για εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων που πλήττουν την Απεξάρτηση. Να παύσει οριστικά η τακτική της μετακίνησης εργαζομένων χωρίς ενημέρωση, διαβούλευση και τεκμηρίωση.
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ